Je hebt alles volgens de regels gedaan: nauwkeurig gewogen en goed gemengd. Toch ontdek je bij het ontmallen dat de siliconenrubber aan de oppervlakte van je product nog steeds vloeibaar of plakkerig is. Dit fenomeen noemen we cure inhibitie. Het is een chemische reactie die geblokkeerd wordt door externe elementen. In deze blog leggen we uit hoe je deze 'onzichtbare vijand' verslaat en je project alsnog tot een succes maakt.
Cure inhibitie komt voornamelijk voor bij additiesiliconen (ook wel platinum-siliconen genoemd). Deze hoogwaardige rubbers zijn extreem gevoelig voor bepaalde elementen, zoals zwavel en fosfor. Zodra de vloeibare siliconen in contact komt met deze stoffen, stopt het uithardingsproces onmiddellijk op het raakvlak.
Deze storende elementen zijn vaak aanwezig in:
Loop je tegen dit probleem aan of wil je het voorkomen bij een risicovol materiaal? Gebruik dan een van deze drie strategieën:
De meest duurzame oplossing is het elimineren van de bron. Gebruik uitsluitend zwavelvrije klei, zoals Nakiplast modelleerklei of kit waarvan je zeker weet dat deze geen reactie aangaat met additiesiliconen. Check altijd de technische datasheet van je hulpmaterialen.
Wil je toch werken met een model dat zwavel bevat of een poreuze ondergrond heeft? Breng dan een barrièrelaag aan. Door het object zorgvuldig in te spuiten met een kwalitatieve spuitlak (bijvoorbeeld een acryllak), verzegel je de storende elementen. De siliconen komt dan niet meer direct in contact met de zwavel of fosfor, waardoor de uitharding ongehinderd kan plaatsvinden.
Is je moedermodel simpelweg niet te verzegelen of blijft het probleem van uithardingsremming aanhouden? Dan is de overstap naar condensatiesiliconen (tin-siliconen) de meest betrouwbare oplossing. Deze soort is aanzienlijk minder gevoelig voor externe stoffen en hardt vrijwel altijd uit, ongeacht de ondergrond. Bovendien is dit type siliconen vaak voordeliger en minder foutgevoelig in het gebruik.
Houd echter wel rekening met de keerzijde: condensatiesiliconen hebben een iets hogere krimp dan additiesiliconen, zijn niet geschikt voor voedselcontact en hebben een kortere levensduur. Het is dus een prima alternatief, mits extreme precisie en voedselveiligheid niet je hoogste prioriteit zijn.
Voorkom dat je een grote hoeveelheid materiaal verspilt door vooraf een kleine testset te maken. Het mengen van slechts één druppel is erg lastig en vaak onnauwkeurig; meng daarom liever een kleine, meetbare hoeveelheid (bijvoorbeeld 10 gram van beide componenten bij een 1:1 silicone).
Breng een klein deel van dit mengsel aan op een onopvallend deel van je moedermodel. Hardt de silicone na de voorgeschreven tijd keurig uit zonder plakkerig te blijven? Dan kun je met een gerust hart de volledige mal gieten.
Kom je er ondanks deze tips niet helemaal uit of heb je een specifieke vraag over jouw unieke project? Geen zorgen, de experts van Polyestershoppen staan voor je klaar. Of het nu gaat om de juiste Shore-hardheid, het voorkomen van cure inhibitie of technisch advies voor industriële toepassingen: wij helpen je graag op weg naar een perfect eindresultaat.
Bekijk onze volledige probleemoplosser voor siliconenrubber voor nog meer diepgaande informatie of neem direct contact met ons op voor persoonlijk advies via telefoon, chat of e-mail. Samen maken we van jouw project een succes!
Nee, als de chemische reactie door inhibitie is gestopt, zal extra warmte dit meestal niet herstellen. De enige optie is schoonmaken en opnieuw beginnen met een barrièrelaag.
Ja, zelfs het aanraken van je model met latex handschoenen kan genoeg zwavelresten achterlaten om de uitharding op die plekken te verpesten. Gebruik altijd nitril handschoenen.
Gebruik een oplosmiddel zoals isopropanol (IPA) om de niet-uitgeharde siliconenresten volledig te verwijderen voordat je een nieuwe poging waagt.
Heb je een specifieke vraag? Bel met één van onze specialisten voor gratis advies +3185 0220090
